درگذشت عبدالمجید ارفعی مترجم منشور کوروش 6 اسفند 1404 + علت فوت
درگذشت عبدالمجید ارفعی مترجم منشور کوروش 6 اسفند 1404 به همراه علت فوت و زندگینامه اش را در ادامه این بخش از کاشمر سلام می خوانید، با ما همراه باشید.
درگذشت عبدالمجید ارفعی
عبدالمجید ارفعی، پژوهشگر برجسته زبانهای باستانی و از مهمترین متخصصان ایرانی در حوزه خوانش و ترجمه خط میخی، در ۶ اسفند ۱۴۰۴ در سن ۸۶ سالگی در تهران درگذشت. او از چهرههای اثرگذار در شناخت متون باستانی ایران و از معدود پژوهشگرانی بود که توانایی خواندن مستقیم بسیاری از متون کهن خاور نزدیک را داشت.
زندگی و تحصیلات عبدالمجید ارفعی
عبدالمجید ارفعی در ۹ شهریور ۱۳۱۸ در بندرعباس متولد شد. علاقه او به زبان ها و فرهنگهای باستانی از سالهای جوانی شکل گرفت و همین علاقه مسیر علمی آیندهاش را تعیین کرد.
او برای ادامه تحصیلات عالی به مؤسسه شرقشناسی دانشگاه شیکاگو رفت؛ یکی از معتبرترین مراکز پژوهشی جهان در زمینه تمدنهای باستانی. در این مرکز نزد استادان برجستهای مانند ساموئل نواح کریمر و والتر هینتز به مطالعه زبانهای سومری، اکدی و فارسی باستان پرداخت.
ارفعی در طول زندگی علمی خود به چندین زبان باستانی از جمله ایلامی، اکدی، سومری، اوستایی و پهلوی تسلط یافت و به یکی از معدود متخصصان ایرانی در خواندن متون خط میخی تبدیل شد.
فعالیت های علمی و پژوهشی عبدالمجید ارفعی
بزرگترین شهرت علمی او به ترجمه مستقیم منشور کوروش از متن بابلی نو به فارسی بازمیگردد؛ ترجمهای که برای نخستین بار توسط یک پژوهشگر ایرانی از متن اصلی انجام شد و نقش مهمی در معرفی این سند تاریخی به جامعه علمی ایران داشت.
او همچنین سالها به مطالعه و خوانش لوحههای گلی تخت جمشید پرداخت. این الواح اطلاعات ارزشمندی درباره ساختار اداری و اقتصادی دوره هخامنشی، بهویژه دوران حکومت داریوش بزرگ ارائه میدهند.
ارفعی در حوزه پژوهشهای باستانشناسی ایران از چهرههای شاخص به شمار می رفت و همکاری علمی گستردهای با موزه ملی ایران داشت. او علاوه بر پژوهشهای تخصصی، با نگارش کتاب ها و مقالات متعدد و تربیت پژوهشگران جوان، نقش مهمی در گسترش مطالعات ایران باستان ایفا کرد.
افتخارات و جایگاه علمی عبدالمجید ارفعی
این پژوهشگر برجسته در طول سالها فعالیت علمی، جوایز و نشانهای متعددی دریافت کرد. از جمله مهم ترین آن ها می توان به جایزه «سرو ایرانی» برای یک عمر فعالیت فرهنگی اشاره کرد. همچنین نشان خورشید از کمیسیون ملی یونسکو ایران و نشان ایکوم ایران نیز به او اعطا شد.
در محافل علمی، ارفعی بهعنوان یکی از آخرین متخصصان برجسته خوانش متون ایلامی شناخته میشد و نقش مهمی در بازخوانی منابع مکتوب تمدنهای باستانی ایران داشت.
علت درگذشت عبدالمجید ارفعی
عبدالمجید ارفعی در ۶ اسفند ۱۴۰۴ (۲۵ فوریه ۲۰۲۶) در تهران درگذشت. علت اصلی فوت او بیماری ریوی اعلام شد. گزارشها نشان میدهد که او در سالهای پایانی عمر با مشکلات تنفسی جدی مواجه بود و در مقاطعی به استفاده از اکسیژن نیاز داشت. ابتلا به کووید-۱۹ و تشدید آسیبهای ریوی نیز وضعیت جسمانی او را وخیمتر کرد و در نهایت به درگذشتش انجامید.
مراسم تدفین عبدالمجید ارفعی
پس از درگذشت این پژوهشگر نامدار، پیکر او در شیراز و در نزدیکی آرامگاه حافظ به خاک سپرده شد؛ مکانی نمادین در فرهنگ و ادب ایران.
اهمیت و میراث علمی عبدالمجید ارفعی
عبدالمجید ارفعی یکی از مهم ترین چهرههای علمی در مطالعه زبانهای باستانی ایران بود. ترجمه متون کهن و بررسی اسناد باستانی، سهم بزرگی در شناخت تاریخ ایران باستان دارد و بخش مهمی از این دستاوردها حاصل تلاشهای اوست.
او توانست میان پژوهش دانشگاهی و آگاهی عمومی درباره تاریخ باستان پیوند برقرار کند و به همین دلیل جایگاهی ویژه در فرهنگ علمی ایران به دست آورد. با وجود درگذشت او، آثار و ترجمه هایش همچنان از منابع مهم برای پژوهشگران و علاقه مندان تاریخ ایران به شمار میرود.
گردآوری: کاشمر سلام
